Dag 22 - Miami Beach

We vertrekken vandaag van deze heerlijke plek om te verhuizen naar Miami Beach, waar we de laatste dagen van onze vakantie door gaan brengen. Na een licht ontbijt, we hadden niet zoveel meer, rijden we om 8.30 precies de poort van het resort uit.
Bij het uitchecken wel gemeld dat het internet echt heel traag was, zo traag dat je eigenlijk meestal er niet op kon...  Zegt die juffrouw doodleuk dat het afhangt van het tijdstip dat je internet gebruikt.
Ja, duuhh. Het blog laden lukte eigenlijk alleen midden in de nacht... Dat was dan ook het enige minpuntje, verder prima!

De weg die de Keys verbindt, US1, is heel saai om te rijden en schiet niet op. Harm is blij als dat deel achter de rug is. Bij "Robert is here" in Homestead halen we allemaal een dosis fruit. De mannen een aardbeien milkshake, de vrouwen een aardbeien smoothie. Dit wordt vers voor je gemaakt met alleen maar verse aardbeien, mmmmmm.

Dan rijden we verder naar een Mall, de kinderen zijn nog niet echt bij een Abercrombie geweest, daar moeten we natuurlijk nog wel heen. We gaan naar de Mall "The Falls". Iris vindt eindelijk een lichtroze vest, wat ze al jaren wil. Thijs heeft in zijn tas een kaki broek bij A&F kids en een trui op de volwassen afdeling. Het was wel erg onduidelijk wat wel en niet in de sale was....Als Iris later op de bon kijkt, blijkt de broek van Thijs tweemaal op de bon te staan, wat ik niet door had omdat hij kennelijk voor de helft van de prijs was.... Als we terug gaan wordt het gelukkig netjes geregeld. Voor de lunch gaan we naar T.G.I. Fridays, wat naast het winkelcentrum is. Nieuw voor ons, prima gegeten.

 Rond 2 uur zitten we weer in de auto voor het laatste stuk van de route. Het is aldoor bewolkt en regenachtig, een prima shop en reisdag dus. Een klein uurtje later rijden we Miami Beach binnen met even daarvoor het bekende uitzicht op Downtown. We wurmen ons door de mêlee van het verkeer richting de National.  Nu is het pas echt duidelijk dat we een erg grote bak hebben uitgezocht, het past aldoor net en anders heeft men respect voor onze dikke neus.
Als we hier zijn kiezen we altijd een hotel op South Beach, omdat we zoveel mogelijk lopend willen doen.

De National ligt aan het strand, via de achterzijde van het hotel stap je zo de beachwalk op. We wandelen graag langs het strand, dat zullen we de komende dagen, waarschijnlijk ook regelmatig doen. Rond 3 uur checken we in, geluk zijn er na wat puzzelen door de receptioniste al kamers beschikbaar. De auto gaat richting de Valet parking, wij brengen de bagage naar onze kamers, kleden ons om en gaan richting het zwembad. Foto's van de kamers zijn we vergeten te maken, dat komt morgen wel, ook de mooie omgeving van het hotel zullen we morgen op foto vastleggen. Wij wandelen nog een een eind langs het strand, terwijl Iris en Thijs lekker bij de pool blijven. Om 6 uur, NL tijd 00.00 uur zingen we happy birthday voor Thijs, die vandaag 14 jaar wordt!

's Avonds lopen we de stad in om ergens een pizza te gaan eten. Harm haalt bij de Wings tegenover het hotel nieuwe tshirts en is blij zelf eindelijk ook een "tas" gescoord te hebben.  Al moet ik eerlijk zeggen dat de dames een belangrijk aandeel hebben in de keuze van de kleur.
Later zien we vanuit de hotelkamer een actieve onweersbui in de verte boven Miami. Het lukt Harm de bliksem vast te leggen.

Dag 21 - Key West en Key Deers

We beginnen deze dag met jus d'orange op het balkon bij onze slaapkamer in het opkomende zonnetje, iets later ontbijten we een verdieping lager met z'n allen op de veranda. Om 9 uur zitten we in de auto op weg naar Key West. Vijf minuten later staan we ruim een kwartier stil, vanwege een shoot van de nieuwe Cadillac, waarvoor de hele Seven Mile Bridge wordt afgesloten...
Er vliegt een helicopter langs de brug om een race tussen een powerboat op het water en een cadillac op de brug te filmen, we zullen later wel eens googlen voor het resultaat.
Zo heeft de US1 op de Keys weer eens een andere reden om de mensen op de houden, naast alle wegwerkzaamheden etc.

Zo'n vijf kwartier later rijden we Key West in.

Vier jaar geleden, toen wij voor het eerst naar Amerika gingen, was Key West onze eerste stop op onze rondreis. Sindsdien zijn we niet meer hier geweest. Als we langs het hotel waar we toen zaten rijden, zien we allerlei restaurants met namen die ons toen niets zeiden. Inmiddels door forum en blog wijzer geworden, Outback, Five Guys en TGI Fridays bleken allemaal vlakbij.

We parkeren de auto in een parkeergarage (schaduw), met een fraaie prijstabel, vanaf twee dollar per uur tm een maandkaart voor 104 dollar. We gaan lopend verder. We wandelen wat rond, de mannen kopen een t-shirt bij Ron Jon's surf shop. We drinken wat bij "Hog's breath Saloon".

Bij het SouthernMost Point staan zoveel mensen te wachten om een foto te maken, dat we daar niet bij in de rij gaan staan...ik presteer het bijna onmogelijke, een foto van het SouthernMost Point, zonder mensen erop ;-). We besluiten te kijken of we iets leuks zien om te lunchen. Maar het is overal erg druk of heel duur. Bij Sloppy Joe gaan we naar binnen, maar ook hier geen vrij tafeltje te vinden. Dan lopen we maar terug naar de auto, met het idee dan bij de Outback te gaan eten. Het is echt bloedheet, we vinden het mooi geweest. We belanden uiteindelijk bij de Five Guys, omdat de Outback tot 16.00 uur dicht is. We hadden flinke dorst en trek, dus het smaakt ons goed.

Terug de auto richting Marathon, we hebben zin om te zwemmen. Als we op Big Pine key zijn gaan we van de doorgaande weg, US 1, af. Op deze Key leven de Key Deers, een beschermd soort hertjes, we rijden langzaam in het gedeelte in waar ze het meeste voorkomen. Na een minuut of tien, als we de moed al hebben opgegeven, zie ik er een staan, verscholen tussen de struiken, ze gaan goed op in hun omgeving. Ze zijn niet heel schuw, wat ons net genoeg tijd geeft om een paar foto's te maken. Wat verder op zien we er nog een paar. Er komt zelfs een vrouwtje met jong de bosjes uit lopen, langs de auto en steken achter de auto de weg over.

Om 15.30 uur zijn we terug op het resort, we kleden ons gelijk om en gaan naar het zwembad. We zoeken plekjes met schaduw, want in de zon is het vandaag te heet. We hebben verder een aangename, relaxte middag. Harm en ik wandelen nog een eindje, terwijl de kinderen lekker binnen in de airco series gaan kijken. Ze zouden wel de hele dag Castle kunnen kijken, wat hier zou kunnen omdat het de hele dag door aflevering na aflevering wordt uitgezonden.
Later op de avond pakken we ons boeltje weer bij elkaar, het past allemaal nog net in de koffers. Dit is helaas onze laatste nacht hier, morgen vertrekken we naar onze laatste stop, Miami Beach!

dag 20 - Dolphin Research Center

Vanmorgen starten we rustig op. Harm en ik rijden naar de Publix om vers brood, jus d'orange en beleg te halen. Als we terug komen met de boodschappen is Iris ook net op. Na het ontbijt rijden we naar het Dolpin Research Center op Grassy Key. We hebben niets gereserveerd, was ook niet meer mogelijk. Maar hier zijn allerlei verschillende programma's met dolfijnen waar je ter plekke afhankelijk van beschikbaarheid op in kan schrijven. Als we aankomen is er nog van alles mogelijk, er zijn echter twee gezinnen voor ons. Als wij aan de beurt zijn, hangen ze net het bordje "sold out" op bij de Dolphin encounters. Dat is pech....! Dan willen we wel met drie personen het "spelen met dolfijnen" om 12 uur doen, wat nog wel beschikbaar staat op het planbord. De dame die ons inschrijft komt er bij het invoeren van de gegevens achter, dat er om 12 uur nog slechts plaats is voor twee personen, dan gaan alleen Iris en Thijs.

Het is dan 10 uur, we moeten dan wel ruim 1,5 uur wachten. Dat is geen probleem omdat er ook wat presentaties in verschillende bassins zijn. Om 11.45 moeten de kids zich bij Sarah melden, samen met vier anderen, mooi klein groepje. Gedurende ruim drie kwartier mogen ze onder begeleiding allerlei opdrachtjes aan twee dolfijnen geven. Ze hebben de dolfijnen Reese en Gambit toegewezen gekregen. Gambit is drie jaar oud en Reese pas anderhalf jaar. Reese weet soms niet wat er van hem verwacht wordt, waardoor er dan dingen fout gaan. Dat is wel schattig en daardoor moeten dingen soms over.

 Ze gaan hier gelukkig wel heel erg uit van der eigen inbreng van de dieren. Als de dolfijnen geen zin hebben of met andere dingen bezig, laten ze dat zo. Een paar jaar geleden hebben we met dolfijnen gezwommen, dit was weer een heel andere manier van interactie met deze geweldige dieren. Wat ook erg grappig is, elke dolfijn heeft een eigen teken op een stok. Als ze dit teken in het water steken, weten de dolfijnen precies of ze naar een trainer toen moeten. Dit moeten ze wel leren, Reese kan het nog niet en werd door zijn moeder naar het groepje van Iris en Thijs gebracht..

De kinderen genieten echt enorm en bedanken ons veelvuldig voor de leuke ochtend. Harm heeft foto's gemaakt en ik filmpjes, kunnen ze het later terug kijken. Als we rond half twee in de auto stoppen begint het te onweren, we hebben dus geweldig geluk gehad dat het niet een half uur eerder begon. In de stromende regen komen we weer bij het resort aan.

We lunchen "thuis", door een bericht op Facebook zien we dat het overbrengen van de lichamen uit de MH 17, ook hier live op CNN wordt uitgezonden. We zetten snel de tv aan. Quinn wordt weer veelvuldig bij naam op de Amerikaanse tv genoemd. Het was erg emotioneel en ook heel vreemd hier op de tv beelden te zien van onze woonplaats en de stoet van rouwauto's bijna door onze achtertuin te zien gaan. Zoals bekend is Hilversum zwaar getroffen, doordat er een aantal complete Hilversumse gezinnen in het vliegtuig zaten.

Het is inmiddels weer droog geworden en we melden ons om een uur of drie bij de pool. Het is heerlijk rustig vandaag en we vermaken ons prima.

De leguanen rond het zwembad gedragen zich als echte beachboys.

Ze maken zelfs gebruik van de pool!

Toen ik even wat te drinken wilde halen naam ik een poortje tussendoor, toen ik het poortje weer dicht deed zag ik dat op het poortje aan de scharnierzijde een slang lag!

Brrrrrrr , wat een gladjakkers heb je hier.

We hebben vervolgens allemaal ons zonnebedje wat naar voren geschoven, bij de struiken vandaan.

 

We melden ons op tijd op de beach van het resort om een fotolocatie te claimen voor de sunset.

Ook vandaag doet de zon weer zijn uiterste best voor een kleurrijk einde van de dag.